We are not okay na ‘we are okay’ te lezen

4,5/5

We are okay is een boek dat je best niet oppakt tenzij je bereid bent een paar traantjes te laten. LaCour weet het gevoel van eenzaamheid, verdriet en isolatie leven in te blazen. Er gebeurt niet veel zoals in andere boeken vaak het geval is. Iedere pagina is gevuld met Marins eenzaamheid en hoe ze die probeert te verdrijven naar een donker plekje in haar achterhoofd. Daarnaast speelt haar angst een grote rol. Haar beste vriendin die ze heeft achtergelaten komt op bezoek en Marin zal moeten uitleggen wat er allemaal is gebeurd waardoor ze van thuis is gevlucht.

Depressie en geïmpliceerde zelfmoord komen aan bod in dit verhaal. Als dit moeilijke onderwerpen zijn voor je, sla je dit boek misschien best over.

Het sterkste punt van ieder Nina LaCour boek is de verwoording. Ze weet gevoelens en thema’s waar moeilijk over gepraat worden altijd op een alomvattende, simpele manier te verwoorden. Dat zorgt er soms voor dat je door emoties overmeesterd wordt op momenten waar je het nooit had verwacht. Je kan zelfs de meest banale zinnen linken aan een thema binnen dit verhaal, waardoor een aandachtige lezer veel diepgang kan vinden.

De personages waren heel realistisch geschreven. Marin had moeite om alles te vertellen aan Mabel en bleef vaak hangen in negatieve gedachten. Ze was een gesloten boek en gaf maar af en toe een hint aan Mabel over wat er gebeurd was, tot op de dag dat Mabel weer moest vertrekken. Toen vertelde ze alles. Over het algemeen had ze tijdens de hoofdstukken gesitueerd in het heden niet meteen een uitgesproken persoonlijkheid. Toch kwamen een paar karaktertrekken meer naar boven toen Mabel bij haar was en zag je ook dat ze haar best probeerde te doen om uit haar afgrond te klimmen.
Mabel was op momenten een opdringerig personage, maar dat was wel nodig voor Marin. Als Mabel niet zo hard had gepusht, was het einde waarschijnlijk een stuk negatiever.

De hoofstukken alterneerden tussen heden en verleden. Je moet dus altijd opletten als je een nieuw hoofdstuk start, anders kan het een beetje verwarrend zijn. Over het algemeen ben ik geen fan hiervan, maar LaCour wist het perfect in het verhaal te weven. Marin laat niet veel los over haar verleden, dus die flashbacks hielpen om haar te ontcijferen als personage. Bij een tweede keer lezen snap je haar manier van denken en reacties volledig.

Het enige minpunt aan dit boek was de relatie tussen Marin en Mabel. Als vrienden waren ze een geweldig duo, maar op een gegeven moment was er een heel kort romantisch achtergrondverhaal dat eigenlijk helemaal overbodig was en niets toevoegde aan het verhaal zelf. Het voelde meer als een vuller aan voor mij om nog wat extra emoties los te proberen wrikken bij de lezer. Veel kleine zaken die op een gebroken vriendschap konden wijzen zoals de extra ruimte tussen hen, werden dan gewoon op de mislukte romantische relatie geschoven. Aangezien een van de belangrijkste thema’s van dit boek vriendschap is, vond ik het een gemiste kans.

TLDR: Een emotioneel boek met sterke, realistische personages waarin vriendschap en familie centraal staan. Er zijn enkele zware thema’s zoals depressie en geïnsinueerde zelfmoord. Deze thema’s zijn respectvol beschreven.

Bedankt om deze review te lezen! Hopelijk ben je nu iets zekerder over als je dit boek wil lezen of niet. Wil je dat ik een specifiek boek review of wil je me een ARC opsturen? Aarzel dan niet om contact met me op te nemen!